2 maart 2005

Afscheid nemen?

Vorig indoorseizoen (2003/2004) was voor mij het bewijs nog wel wat jaartjes mee te kunnen; met 7.33 op de 60, 22.71 op de 200 meter en 49.92 op de 400 meter en een wereldtitel M40 in Sindelfingen rekende ik mijzelf rijk. De trainingsstage van Grosseto in april 2004 (waar ik als verkenner met een deel van de Olympische selectie meemocht als teammanager t.b.v. de Olympische stage van augustus) bracht echter voortdurende kuitproblemen, waardoor het zomerseizoen in het honderd liep.
Een grondig onderzoek door Peter Vergouwen in september (de beste sportarts die Nederland heeft) toonde aan dat ik mijn rugproblemen (en daardoor kuitklachten) zou kunnen voorkomen door gerichte oefeningen te doen. En inderdaad, sinds september gaat het weer hartstikke lekker.
Toch iets te hoog gegrepen, de laatste 50 meter

Eric blijft Kay nipt voor Die tijden...
Alleen.............de tijden van weleer worden wel heel moeilijk, met name op de 400 meter. Deze winter train ik één keer per week minder (na 21 jaar 6 x per week gebikkeld te hebben), waarbij het accent ligt op snelheid. Dat leidde tot 7.36 op de 60 meter in Sittard op het NK Masters, 1e plaats en een lekkere tijd vooral dankzij de snelle start van Ricardo Hill en het aandringen op het laatste stuk van Peter Parren. De week ervoor liep ik als baanvulling mee bij het Groningse Nelli Cooman Indoor Gala (50 en 60 meter) waarvoor ik het topdeelnemersveld mocht samenstellen. De resultaten aldaar (6.46 en 7.48) alsmede een goedbedoeld signaal van mijn websitebeheerder Ton de Kleijn deden mij realiseren dat ik nu toch echt een besluit moest gaan nemen om afscheid te gaan nemen van de senioren NK's (voordat men mij eraf mept)

De oude man tussen de jonkies
Ik kon op het NK Indoor te Gent bij de senioren uiteindelijk als gedeeld 18e gelukkig nog net meedoen aan de 400 meter senioren, 9 jaar na mijn titel (47.95), met mijn inschrijvingstijd van 49.92. Eerder die dag won ik de 200 meter bij de Masters in 23,37. Op de 400 meter hield ik het 250 meter vol maar moest toen toezien dat ik tekort kwam: 52,21 (18e tijd van de 20 deelnemers). Als je de uitslagen bekijkt zie je dat de meeste atleten in de jaren '80 zijn geboren. Weliswaar train ik geregeld met hen op zondagen in de bossen en op de heuvels nabij Hollandsche Rading, en zal dat hopelijk nog jaren blijven doen, maar ik wil niet meer meedoen als baanvulling op NK's. Hopelijk loop ik het komende zomerseizoen weer wat sneller op de 100, 200 en 400 meter dan vorig jaar, zodat ik aan de wedstrijden van het Nationaal Baancircuit deel kan nemen, anders worden het instuifwedstrijden. En wie weet, heel misschien haal ik het NK Senioren Outdoor wel, want daar wil ik dus ook nog afscheid van nemen.

Opnieuw Teammanager
In juli en augustus mag ik als ploegleider/teammanager namens de KNAU naar het EK < 23 en de WK Senioren te Erfurt en Helsinki, waarna ik eind augustus samen met Wim Schreuder Goedheijt naar San Sebastian rijd voor het WK Masters. Dat wordt denk ik - zeg echter nooit 'nooit' - mijn laatste grote Masterstoernooi. De winter erna ga ik weer één keer minder per week trainen (4x dus) en de jaren erna wil ik dat doorzetten. Ben dan natuurlijk wel M45 geworden en het kriebelt wel een beetje om die records van die nieuwe categorie te verbreken. Maar ik weet het nog zo goed, na mijn wereldrecord van 2002 in Potsdam (47.86 op de 400 meter) had ik als eerste gedachte: "Nooit meer een 400 meter" en SMS-te ik naar mijn trainer Peter Verlooy: "De cirkel is rond." Dat voelt nog steeds zo, alles wat ik erna heb gedaan was puur omdat ik het leuk vond, echte nieuwe doelen heb ik niet meer gesteld. Maar ja, het is zo leuk, dus afscheid nemen bestaat niet!

Trots tussen Kay en Bart op de hoogste trede

Verloren Zomerseizoen 2004
Trainingsstage Grosseto
Van 16 april tot en met 7 mei 2004 ging Eric als teammanager van een deel van de Olympische Nederlandse atletiekselectie meet op stage naar het Italiaanse Grosseto, Zuid Toscane. In augustus zou daar het Olympisch trainingskamp plaatsvinden (om te wennen aan de warmte van Athene), zodat er zodoende tegelijkertijd enige voorbereidingen konden plaatsvinden. Een viertal atleten moesten 2,5 dag op kun koffers wachten (KLM), maar verder was het een gezellig en nuttig trainingskamp; wel had het weer een stuk beter gemogen. Vooral aan het eind regende het meer dan de zon scheen. De kuitblessure is overigens nog steeds niet helemaal over. Dat bleek ook wel in Lisse, waar tijdens een 4x100 meter de kramp er weer in schoot.

Wat een rotbegin van het seizoen!
Mijn eerste wedstrijd vond na deze tegenvaller in Lisse plaats in Vught, op 13 juni, bij de NK Masters. Op spikeplaat ging het (op de 200 meter) nog steeds niet goed; wel was mijn kuit inmiddels aan de beterende hand (het probleem was de stand van het kuitbeen). De wedstrijdvorm leek echter nog helemaal nergens op. Ik ben vanaf dat moment een aantal weken fanatiek op spikes gaan trainen, ook op de dinsdagen met een aantal 400 meter lopers in Woerden. Echt heel veel beter ging het echter niet. Ook het NK te Utrecht was geen succes, 51.08 op de 400 meter,bijna 3 seconden langzamer dan vorige zomer en dik een seconde langzamer dan afgelopen winter. De weken daarop ben ik aan blijven klooien, maar bleef mijn hoop vestigen op het trainingskamp Grosseto van augustus.

Goed trainingskamp!
Tussen het managen van het Olympisch Team heb ik een aantal keer heel goed kunnen trainen, waaronder twee keer als haas voor Bram Som, één keer als rabbit voor Eugène Martineau en een keer als konijn voor Lornah Kiplagat. Goede trainingstijden die wel iets beloofden voor het na-seizoen. Eenmaal weer thuis in Nederland toch behoorlijk snel weer in de versukkeling geraakt. Een bezoek aan Peter Vergouwen in Ede gaf mij toch wel meer duidelijkheid. Met behulp van een aantal röntgenfoto's werd duidelijker zichtbaar waar mijn rugproblemen vandaan kwamen. Peter raadde mij aan het seizoen te stoppen en specifiek te gaan werken aan het wegwerken van de dysbalans in mijn rug. Inmiddels ben ik daar drie weken mee bezig en het gaat goed. Afgelopen donderdag zelfs een hele goede sprintraining gedraaid, maar ik ben (dit keer) verstandig: geen wedstrijden. Hoe graag ik ook de slechte resultaten van dit seizoen had willen wegwerken; in Hilversum (de laatste Nationaal Baancircuitwedstrijd) bij stralend weer had ik het er enorm moeilijk mee.

Vooruitzien
Ik heb daarom besloten de komende maanden goed te gaan trainen, in december - natuurlijk - als vanouds weer te beginnen met indoorwedstrijden, en er naar toe werken om komende zomer topfit te zijn voor onder andere het WK Masters in San Sebastian, Noord Spanje, waar ik met mijn maat Wim Schreuder Goedheijt aan deel wil nemen.

Indoorseizoen 2003-2004

Indoorseizoen afgesloten met Wereldtitel 200 meter
Zoals gebruikelijk begint Eric zijn indoorseizoen al heel vroeg in Gent ("wat is er nou leuker dan wedstrijden lopen?"), op 13 december een 200 meter, waarin hij met 22.71 net zo snel als zijn toptijd van het vorige indoorseizoen neerzet. De week erop (20 december) een 400 meter, waarin hij voor het eerst sinds 2001/2002 weer eens onder de 50 sec. loopt: 49.92.
In januari vliegt Eric als teammanager van de Olympische selectie 'power events' mee naar Stellenbosch, Zuid-Afrika, waarbij hij ook lekker kan meetrainen. Net terug organiseert Eric het topveld van het Nelli Cooman Indoor Gala te Zuidbroek, doet zelf ook mee, zit een beetje te slapen op de 50 meter (6.40) en zet een degelijke 60 meter neer (7.35). De week erop in Gent een 22,79 op de 200 meter, en een Nederlandse titel 60 meter bij de Masters in Sittard: 7.33.

Op 15 februari als generale voor het NK Senioren een 400 meter gelopen in Dortmund, beetje te hard weggegaan (doorkomst 23.20) en in 50.14 gestrand. Het NK te Gent zelf was in de serie een enorme duw- en trekpartij, en na een flitsende start was het kruit na 300 meter helemaal verschoten, en werd met een kuitblessure gefinisht in 50.92. Het leek wel of alle indoortrainingen (tot 60 meter) het uithoudingsvermogen een beetje hebben aangetast. Een gezamenlijke training van alle 400 meter toppers in Woerden op 6 maart doet echter veel goeds, vooral in het koppie. Er blijkt toch nog welbehoorlijk wat inhoud te zijn, en op het WK Indoor te Sindelfingen gaat het op de 200 meter van een leien dakje. Via 23.06 in de series, 22.89 in de halve finale en 22,93 in de finale blijft Eric zijn tegenstanders ruim voor.

De kuitblessure speelt echter weer op en Eric moet het toernooi voor gezien houden (fit was de 400 meter geen probleem geweest gezien de einduitslag). Al met al weer een heel succesvol indoorseizoen!

Eind april/begin mei drie weken op trainingsstage naar Grosseto (Italië), in augustus ook als teammanager van de Olympische atletiekselectie.

Zomerseizoen 2003

Een fantastische trainingsstage beleefd op Lanzarote de laatste twee weken van april, met zelfs een trainingsPR op de 300 meter (34.26) en eindelijk weer eens 150 meters onder de 16.00 sec. Ook mijn allerlaatste 500 meter gelopen (in 1.03), 't is mooi geweest. De verwachtingen voor de traditionele seizoensopening in Lisse (Ter Specke Bokaal) waren hooggespannen. Helaas waren we op de terugreis overboekt en werd het nachtbraken, zodat ik de laatste dagen voor Lisse niet uitgerust was. Het werd 41.71 op de 4x100 meter, 11.16 (+1,5) op de 100 meter en 49.16 op de 400 meter, achteraf nog niet eens zo slecht. Een koude trainingsweek daarna bezorgde een verrekte hamstring, dus Hoorn (Trigallez Recordwedstrijden) moest ik skippen. De laatste week voor 'Hengelo' heb ik echter goed getraind en dat kwam er meteen uit: 48.50 op de 400, mijn 2e tijd ooit als Master. De mooiste Nederlandse wedstrijd was de Gouden Spike, met 48.81 op de 400 en 3.10.84 op de 4x400 meter met een International All Stars Team (California Molefe uit Botswana, Tommie v.d. Velde uit België en Julien Hagen en ik uit Nederland), 3e plek. Daarmee boden we voldoende tegenstand aan een EK < 23 team, dat met 3.08.95 naar het EK in Bydgoszcz mocht. Inmiddels kreeg ik last van mijn kuit en moest ik tijdens een 400 meter bij de NK voor Clubs afhaken wegens kramp. Pas 3 weken later weer in Uden voorzichtig aan de bak: 11.19 (+0,4) op de 100 meter en 22.71 (0,0) op de 200 meter. Met weinig wedstrijdritme het NK de volgende week: 11.31 (-1,2) en 49.21 op de zaterdag. Mijn slechte seizoenstijden bleek later.

De week erop als ploegleider voor het EK < 23 naar Polen (Bydgoszcz) gereisd. Tussendoor 3 keer heel erg lekker getraind aldaar, en net als vorig jaar bij het EK in München de goede spirit opgedaan om er de tweede seizoenshelft weer eens lekker tegenaan te gaan. Op 27 juli in Ninove op de 100 11.19 (-0,2) en op de 400 meter 48.98 gelopen. Ik voelde dat de vorm er weer aan zit te komen. Heerlijk voelt dat! Maar te snel word je dan gretig; twee dagen na Ninove reisde ik al naar Oordegem voor een 100 en 300 meter. Op de 100 meter kreeg ik al kramp in een kuit en droop ik af met 11,17 (+0,2). De zaterdag daarop alweer hersteld en in Heusden waar ik vorig jaar 10.94 liep - werd het helaas geen herhaling (doel was sub 11.00). Wel een SB met 11.13 (+0,8). Op zaterdag 9 augustus de Rob Druppers Meeting in Utrecht, met veel toppers die hun laatste WK pogingen deden. In de hitte liep ik een heerlijke 100 meter in 11.07 (+0,9) en een onverwachte 48.12 op de 400 meter. Nog maar 26/100e boven mijn eigen wereldrecord! De verwachtingen voor Oordegem, the Place 2B, tijdens de Léon Buyle Memorial op 16 augustus waren dan ook hooggespannen. Een echte wereldrecordpoging werd op de site van de organiserende Vlierzele Sportief aangekondigd. Nou, het scheelde niet echt veel: 48.10, naar later bleek mijn SB. Een 100 meter als voorafje werd niet veel meer dan een 11.27 (+0,5).
Om de huidige vorm uit te buiten op woensdagavond 20 augustus een instuifwedstrijd bij Leiden Atletiek gedaan. De 100 meter wilde ik 11.00, het werd 11.10 (+1,2). Mijn 2e 200 meter van het seizoen was wel geslaagd: 22.28 (+1,0). Op weg naar het WK in Parijs ook nog de Track Meeting in Breda meegepakt: 11.31 met forse tegenwind en 48.93 op de 400 meter.
Tijdens de fantastische WK in Parijs ook nog drie keer getraind op de 350 meter baan onder de Eiffeltoren. In Hilversum bij de Arena Games er nog een 11,16 (+0,4) en 11.15 (0,0) op de 100 meter en een 48.75 uit weten te persen. Om de periode te overbruggen naar het NK Estafette op zondag deelgenomen aan het BK Masters. Tijdens schitterend weer met 22.45 (+0,9) op de 200 en 48.71 op de 400 een mooi afscheid van de individuele nummers.
Het NK Estafette tenslotte werd op de 4x100 meter een feest voor onze ploeg: GOUD! Na vele jaren zilver en/of brons te hebben behaald eindelijk GOUD. OK, in 1992 behaalden we goud, maar werden heel lullig DISQ omdat we vlak voor de start een andere Hellas man in moesten zetten vanwege een blessure. De 4x400 meter werd niets, 3.22.55.

Aan het einde van het zomerseizoen overdacht Eric zijn plannen:
"Het zomerseizoen was op de 400 meter een heel goed en regelmatig jaar. Tien keer een 400 meter gelopen, waarvan acht keer onder de 49.00. Ter vergelijking: in 2001 maar één keer, in 2002 maar drie keer (incl. die 47.86). Al met al reden genoeg om lekker door te gaan, want zolang het plezier er is en de tijden OK zijn zie ik geen reden om te stoppen."

Momenteel zijn we alweer 4 weken lekker aan het trainen, waarbij de laatste 2 weken echt serieus zwaar zijn. Overal spierpijn, lekker!

Ouder nieuws
Oud nieuws over Eric Roeske is hier te vinden.